วันนี้เป็นวันศุกร์ที่ 13 อื้อ..............หากย้อนกลับไปดูปีที่แล้วจะมีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้น! กับพวกผมตอนที่ยังไม่ได้รับการยอมรับจากพวกรุ่นพี่ เอาเป็นว่ามันเป็นอะไรที่ไม่น่าจะจดจำซักเท่าไหร่อะนะ และแล้ววันนี้ วันที่ผมได้มายืนในฐานะพี่ เหตุการณ์ที่พวกผมทุกคนเคยประสบมา และ ไม่อยากให้มันเกิดก็ได้ย้อนกลับมาอีกแล้ว แต่มีอะไรหลายๆอย่างที่ต่างออกไป แต่หลังจากมันเกิดขึ้น

           พวกผมก็มานั่งคุยกันว่ามันพลาดตรงไหนถึงทำให้มันเป็นอีหรอบนี้ไปได้ แต่หลังจากคุยกันผมก็ได้รู้อย่างหนึ่งว่า หลายคนยึดติดกับคำว่า “บท” หรือ “script” ที่อาจจะถูกมองว่ามันถูกวางไว้ล่วงหน้าแล้ว และ ต้องเดินตามแบบนั้นไป ส่วนตัวผมนะไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่เขาวางไว้ก็ตามแต่หรือไม่ก็ตาม และผมก็อยากจะบอกอะไรไว้อย่างว่า ไอ้พวกที่คิดว่ามันเป็น เพียงแค่สิ่งที่วางไว้ แค่หลับหูหลับตาทำไปเนี่ย คิดตื้นไปไหม? ไม่เถียงหรอกนะว่าผมเป็นคนที่เดินตาม “บท” มาก่อนแต่บางอย่างที่เกิดระหว่างหรือในช่วงที่บทกำลังดำเนินไป มันก็มีบางจังหวะที่ใช้สิ่งที่เรียกว่า “ใจ” ไม่ต้องใช้อะไรเลย

           อย่ามัวรีรอกับสิ่งที่จะเกิด หากอยากจะทำละก็ทำเลย อย่าโกหกความรู้สึกตัวเอง ทำไปเลย ไม่งั้นถึงจะเป็นเพียงแค่บท ไม่ซิถึงจะเป็นชีวิตจริงหาก โกหกความรู้สึกตัวเอง ไม่ใช่ใครหรอกที่จะรู้สึกไม่ดี ตัวเราเองนี่แหละ แต่....ไม่ว่ายังไงนี่ก็เป็นแค่เพียงความรู้สึกของผมคนเดียวเท่านั้น ถึงมันจะดูค่อนข้างเน่า หรือ พระเอกเกินไป แต่หากลองคิดดูให้ดีๆแล้วละก็มันก็จริงใช่ไหมละครับ อย่าโกหกความรู้สึกตัวเองเลยนะ